‘તુનહીં તો કોઈ ઔર સહી, કોઈ ઔર નહીં તો કોઈ ઔર સહી બહુત લંબી હૈ યહ જિંદગી, મિલ જાએંગે હમ કો લાખો હસી.’ કંઈક આવી જ કહાણી રહી છે ગુરુગ્રામમાં રહેતી અનીતાની. અનીતા પંજાબી પરિવારની ૨૨ વર્ષની એક સુંદર, લાંબી, ગોરી છોકરી હતી, જેને કોઈ એક વાર જેાઈ લે તો જેાતું જ રહી જાય. તે જેટલી આકર્ષક હતી તેટલી જ ચંચળ અને નટખટ હતી. તે ખૂબ વાતોડિયણ હતી અને નાજુક હોવા છતાં દબંગ પણ હતી. બાળપણથી તેને પોતાના એટલા વખાણ સાંભળવા મળતા હતા કે ખુશી તેના ચહેરા પર સ્પષ્ટ પણે જેાવા મળતી હતી. તેના પિતા બિઝનેસમેન હતા. ઘરમાં પૈસાની કોઈ અછત નહોતી, પરંતુ એક દુર્ઘટનામાં તેના પિતાનું મૃત્યુ થઈ ગયું. તે સમયે અનીતા ૧૭ વર્ષની હતી અને તેની મોટી બહેન ૨૦ વર્ષની.
પિતાના નિધન પછી માએ અનીતાની બહેનના લગ્ન જલદી કરાવી દીધા, જેથી યુવાન છોકરી સાથે કંઈ ખોટું ન થઈ જાય. પછી માએ અનીતા માટે પણ છોકરો જેાવાનું શરૂ કરી દીધું. પિતાના નિધન પછી તેમની હેસિયત કોઈ મોટા ઘરમાં સંબંધની રહી નહોતી, તેથી માએ એક સાધારણ પરિવારમાં તેના લગ્ન કરાવી દીધા. છોકરો પ્રાઈવેટ સ્કૂલમાં ટીચર હતો. તેના ઘરની આર્થિક સ્થિતિ સારી નહોતી. ઘર પણ નાનું હતું, જેમાં નણંદ, દિયર અને સાસુસસરા સહિત કુલ ૬ વ્યક્તિ રહેતા હતા. અનીતાએ જ્યારે આગળ ભણવાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરી ત્યારે સાસુએ ના પાડી દીધી.
પ્રેગ્નન્સી સુખદ ન રહી
અનીતા માટે ત્યાં ૧-૧ દિવસ પસાર કરવો મુશ્કેલ થઈ ગયો. પતિ દેખાવે સાધારણ હતો. તેને ખૂબ જલદી ગુસ્સો આવતો હતો. નાનીનાની વાતમાં તેમની વચ્ચે ઝઘડા થતા હતા. પતિ મારપીટ પણ કરતો હતો. અંતે અનીતાએ આ લગ્નના બંધનમાંથી બહાર નીકળવામાં જ ભલાઈ સમજી અને રૂપિયા ૨ લાખ લઈને પોતાની સહમતીથી અલગ થઈ ગઈ. અનીતાએ જલદીથી બીજા લગ્ન કરી લીધા. તેના બીજા પતિની આર્થિક સ્થિતિ થોડી સારી હતી. અહીં પૈસાની અછત નહોતી અને ઘરમાં સભ્યો પણ ઓછા હતા. માત્ર દિયર અને સસરા જ સાથે રહેતા હતા. અનીતા પણ આ વાતાવરણમાં ખુશ હતી. થોડા સમયમાં તે પ્રેગ્નન્ટ થઈ ગઈ. આ સમય દરમિયાન તેના ચહેરા પર હંમેશાં ખુશી જેાવા મળતી હતી, પરંતુ જલદીથી તેના ચહેરા પરનું હાસ્ય છીનવાઈ ગયું, જ્યારે તેને મિસકેરેજ થઈ ગયું. જેાકે આ ઘટનાના થોડા સમય પછી તે ફરીથી પ્રેગ્નન્ટ થઈ, પરંતુ આ વખતે તેની કૂખમાં એક સ્પેશિયલ ચાઈલ્ડ હતું, જેને પતિના કહેવા પર ઓબોર્ટ કરાવવું પડ્યું. ત્રીજી વારની પ્રેગ્નન્સી પણ તેના માટે સુખદ ન રહી, કારણ કે તે બાળક પણ મેન્ટલી રિટાયર્ડ હતું.
